Głowa Cukrowa to, obok statuy Chrystusa Zbawiciela, drugi symbol Rio de Janeiro i punkt, którego nie sposób pominąć podczas pobytu w mieście. Granitowo-kwarcowy monolit wznoszący się nad zatoką Guanabara od pokoleń przyciąga podróżnych obietnicą jednego z najpiękniejszych widoków Ameryki Południowej.

Na szczyt prowadzi kolejka linowa, która w dwóch etapach wynosi na wysokość 396 m n.p.m. Stamtąd rozpościera się panorama całego Rio – od plaż Copacabana i Ipanema, przez zatokę usianą wysepkami, aż po górującą w oddali statuę Chrystusa Zbawiciela na szczycie Corcovado. To widok, który dla wielu podróżnych staje się najbardziej rozpoznawalnym symbolem całej wyprawy do Brazylii.
Wzgórze Corcovado to serce Rio de Janeiro i miejsce, bez którego wizyta w stolicy Brazylii pozostałaby niepełna. To właśnie stąd rozpościera się najbardziej znany widok tego kraju – panorama miasta, zatoki Guanabara i otaczających je zielonych gór, zamknięta charakterystyczną sylwetką górującej nad wszystkim statuy.

Na szczyt, na wysokość 710 m n.p.m., wjeżdża się małym, elektrycznym pociągiem, który przemierza teren Parku Narodowego Tijuca – największego miejskiego lasu na świecie. Tam, otoczona gęstą, tropikalną zielenią, wznosi się Statua Chrystusa Zbawiciela, odsłonięta w 1931 roku. Jej twórcą był Paul Landowski, francuski rzeźbiarz polskiego pochodzenia, autor charakterystycznej sylwetki Chrystusa z szeroko rozłożonymi ramionami, obejmującymi całe miasto u jego stóp.