Wyspa Północna jest bardziej zielona, wulkaniczna i kulturowo różnorodna niż surowa Wyspa Południowa. To tutaj znajdują się największe miasta Nowej Zelandii, geotermalne krajobrazy, maoryskie tradycje i zatoki, które nadają podróży spokojniejszy, bardziej subtropikalny charakter.

Region łączy nowoczesne metropolie z naturą obecną niemal na każdym kroku. W ciągu jednego dnia można zobaczyć aktywne pola geotermalne, zielone wzgórza znane z filmów fantasy, oceaniczne wybrzeża i eleganckie miasta położone nad zatokami. Wyspa Północna pokazuje bardziej codzienne i kulturowe oblicze Nowej Zelandii – pełne historii Maorysów, nadmorskiego stylu życia i miejsc, które zachwycają nie tylko widokami, ale też atmosferą.
Auckland to największa metropolia Nowej Zelandii, zamieszkiwana przez blisko 1,7 miliona mieszkańców, co stanowi około jednej trzeciej całej populacji kraju. Układ urbanistyczny miasta jest wyjątkowy w skali globalnej, ponieważ rozciąga się ono na wąskim przesmyku pomiędzy dwiema wielkimi zatokami – Waitematā na Oceanie Spokojnym i Manukau na Morzu Tasmana – oraz leży bezpośrednio na terenie aktywnego pola wulkanicznego, obejmującego aż 53 wygasłe stożki wulkaniczne. Kluczową osią krajobrazową miasta jest wznosząca się na wysokość 328 metrów wieża Sky Tower, dominująca nad nowoczesnym centrum biznesowym (CBD) i tętniącą życiem dzielnicą portową Viaduct Harbour.
_e805bb2aa1.jpg?source=etr&width=1200&imgTag=1)
Miasto zachwyca przestrzenią, marinami pełnymi żaglówek i punktami widokowymi, z których można zobaczyć zatoki, wyspy oraz zielone wzgórza. Auckland nie przytłacza skalą – mimo nowoczesnego centrum zachowuje atmosferę miasta blisko natury. Spacer po nabrzeżach, dzielnicach portowych i wzgórzach pozwala poczuć codzienny rytm Nowej Zelandii. To idealne miejsce na spokojne rozpoczęcie podróży po Wyspie Północnej – eleganckie, nowoczesne i bardzo harmonijnie wpisane w naturalny krajobraz.
Rotorua to geotermalne serce Nowej Zelandii, znane z gejzerów, gorących źródeł i silnie obecnej kultury Maorysów. Miasto otoczone jeziorami i lasami pokazuje najbardziej charakterystyczne krajobrazy Wyspy Północnej. Ziemia dosłownie tu żyje – w miejskich parkach, takich jak Kuirau Park, oraz w okolicznych dolinach termalnych wznoszą się kłęby siarkowej pary, a z ziemi tryskają wrzące gejzery, na czele z legendarnym Pohutu. Krajobraz ten, nasycony intensywnym zapachem siarki, łączy wulkaniczną surowość z bujną, endemiczną roślinnością. Rotorua to metropolia, która funkcjonuje na pograniczu dwóch światów – z jednej strony to prężny ośrodek turystyki przyrodniczej i uzdrowiskowej, z drugiej zaś żywe centrum tradycji i historii plemienia Te Arawa, co widać w tradycyjnych wioskach, takich jak Ohinemutu.
_82c1d490b2.jpg?source=etr&width=1200&imgTag=1)
Zamiast klasycznych miejskich atrakcji, największą wartością tego miejsca jest bliski kontakt z pierwotnymi siłami natury i kulturowym dziedzictwem kraju. To tutaj można zobaczyć wielokolorowe, wrzące baseny błotne, tarasy krzemionkowe w Wai-O-Tapu oraz tradycyjne maoryskie domy spotkań (wharenui) zdobione kunsztownymi rzeźbami w drewnie. Rotorua słynie też z unikalnej kuchni hangi, gdzie potrawy przygotowuje się w ziemnych piecach rozgrzewanych wulkaniczną parą. Dopełnieniem całości są rozległe lasy Whakarewarewa, słynące z gigantycznych kalifornijskich sekwoi i tras rowerowych, co sprawia, że region żyje własnym, hipnotyzującym rytmem, w którym nowoczesny wypoczynek płynnie miesza się ze starożytną historią.
Hobbiton to obowiązkowy punkt podróży po Wyspie Północnej. Układ tej wyjątkowej, fikcyjnej osady, zlokalizowanej na prywatnej farmie niedaleko miasteczka Matamata, został precyzyjnie wkomponowany w zielone, pofałdowane wzgórza regionu Waikato, które stały się stałą scenerią dla filmowych trylogii „Władca Pierścieni” i „Hobbit” w reżyserii Petera Jacksona. Na powierzchni kilkunastu hektarów odtworzono z niezwykłą dbałością o detale kompletną architekturę Shire – w tym 44 unikalne norki hobbitów z charakterystycznymi, okrągłymi drzwiami, miniaturowe płoty, sady oraz monumentalne drzewo Party Tree górujące nad całym kompleksem.
_29a3cd6ec9.jpg?source=etr&width=1200&imgTag=1)
Spacer po wiosce prowadzi przez hobbitowe domki, misterne ogrody warzywne, kamienne mostki i ścieżki doskonale wpisane w naturalny krajobraz Nowej Zelandii. Mimo ogromnej popularności miejsce zachowuje kameralny klimat i pozwala naprawdę poczuć atmosferę filmowego Shire, gdzie każdy detal – od sztucznie postarzanych porostów na płotach po miniaturowe pranie wiszące na sznurach – tworzy spójną całość. Wizyta kończy się zazwyczaj w gospodzie pod Zielonym Smokiem (The Green Dragon Inn), w pełni funkcjonalnym i mistrzowsko wykończonym lokalu inspirowanym światem Tolkiena, gdzie goście mogą spróbować rzemieślniczych trunków warzonych specjalnie na potrzeby tego miejsca.
Bay of Islands to jeden z najpiękniejszych nadmorskich regionów Nowej Zelandii i historyczna kolebka państwa. Geografia tego obszaru obejmuje rozległą zatokę na północno-wschodnim wybrzeżu, w którą wkomponowane są aż 144 wyspy. Subtropikalny klimat tworzy krajobraz zupełnie inny niż surowe, górskie rejony kraju – zdominowany przez zielone wzgórza i piaszczyste plaże. Kluczowym punktem regionu jest miejscowość Waitangi, gdzie w 1840 roku podpisano traktat założycielski między Maorysami a Koroną Brytyjską, oraz Russell – pierwsza stała europejska osada, która do dziś zachowała XIX-wieczną, kolonialną zabudowę.
_f24d47916a.jpg?source=etr&width=1200&imgTag=1)
Region słynie z rejsów, obserwacji delfinów oraz relaksu nad oceanem. Woda w zatokach ma intensywnie turkusowy kolor, co w połączeniu z labiryntem wysp tworzy bardzo spokojną, wakacyjną atmosferę. Największą atrakcją są rejsy w kierunku słynnej formacji skalnej Hole in the Rock na przylądku Cape Brett, podczas których można podziwiać bogate życie morskie. Bay of Islands szczególnie zachwyca osoby szukające bardziej relaksacyjnej strony Nowej Zelandii – eleganckiej, naturalnej i nastawionej na wolniejsze tempo podróży.
Wellington, stolica Nowej Zelandii zamieszkiwana przez około 215 tysięcy mieszkańców, położona jest na południowym krańcu Wyspy Północnej nad burzliwą Cieśniną Cooka. Układ urbanistyczny miasta jest wyjątkowo zwarty, uwięziony na wąskim pasie lądu pomiędzy stromymi wzgórzami a oceaniczną zatoką Wellington Harbour. Z powodu swojego geograficznego położenia miasto narażone jest na silne wiatry, stąd jego powszechny przydomek „Windy Wellington”. To najbardziej wysunięta na południe stolica państwowa na świecie, stanowiąca polityczne i kulturalne serce kraju, w którym nowoczesne centrum biznesowe oraz charakterystyczny, okrągły budynek parlamentu („Beehive”) sąsiadują z wiktoriańską zabudową.

Centrum Wellington łączy nowoczesne budynki, nabrzeża, kawiarnie i instytucje kultury z widokami na zatokę oraz zielone wzgórza. Ważnym punktem miasta jest Muzeum Narodowe Te Papa Tongarewa, które pozwala lepiej zrozumieć historię kraju i kulturę Maorysów. Wzgórze Mount Victoria odsłania szeroką panoramę stolicy i wybrzeża. Spacerując po nabrzeżach Wellington i obserwując codzienny rytm miasta, można naprawdę docenić to miasto, które jest bardziej kameralne niż większość światowych stolic.