Japońska kultura to harmonia tradycji i dyscypliny, w której szacunek przenika każdą sferę życia. Synkretyzm shintō i buddyzmu sprawia, że duchowość obecna jest w codzienności – w ciszy świątyń, dźwięku dzwonów i rytuałach oczyszczania. Przy bramie torii należy się ukłonić i obmyć dłonie w źródełku, by z szacunkiem wejść do miejsca świętego. W świątyniach panuje skupienie – mówi się półgłosem, nie robi zdjęć tam, gdzie jest to zakazane.
W życiu codziennym obowiązuje etykieta prostoty i czystości. Buty zawsze zdejmujemy w domach, na matach tatami, w tradycyjnych restauracjach czy w ryokanach. W łaźniach onsen najpierw należy się dokładnie umyć, zanim wejdzie się do wspólnego basenu; tatuaże, ze względu na skojarzenia z yakuzą, często trzeba zakrywać. Na ulicach unika się głośnych rozmów, a jedzenie „w biegu” uważa się za nietakt. Japonia uczy uważności – tu codzienność jest formą szacunku wobec innych i samego siebie.
